سبب منم که می شکنم اما حرفی نمی زنم اگه هیچ کس برام نموند واسه اینه که سبب منم

کاش بدونی ماتم دنیام بی تو فقط گریه می خواد

کی می دونه این حسرتا چه کرده با روزوشبهام

تو زندگیم یه دنیایی یه کابوسم تو رویایی             

پاییزم تو بهاری      من یه مرداب   تو دریایی

از این گریه چه می دونی نه دردمی نه درمونی

به چه امید می خوای باشی که پیش دردام بمونی

سبب منم که می شکنم اما حرفی نمی زنم اگه هیچ کس برام نموند واسه اینه که سبب منم

اجازه هست خيال کنم تا آخرش مال مني

 خيال کنم دل منو با رفتنت نمي شکني

اجازه هست خيال کنم بازم مي آي مي بينمت

با اون چشماي مهربون دوباره چشمک مي زني

 طپش طپش با چشمکت غزل بگم براي تو

با اتکا به عشق تو تو زندگي برم جلو

به داد چشم بیداری که خواب خوش نمی بینه

رسیدی مثل یک گریه بگیری داغ دل از آه

تو تاریکی این دریا مثل فانوس لنگرگاه

رسیدی تا من پرپر یه روزی خستشه آخر

بگیره از دل فردا سراغی از من باور

رسیدی تا رسیدنها دوباره  با تو معنا شه

کلید تازه ای دادی که قفل کهنگی وا شه

رسیدی مثل یک مرهم به داد زخم دیرینه

به داد چشم بیداری که خواب خوش نمی بینه

رسیدی مثل یک گریه بگیری داغ دل از آه

تو تاریکی این دریا مثل فانوس لنگرگاه

 مناجات کن لحظات درد آور به خدا اعتماد کن و در تمام لحظات خدا را شکر کن.

آن کس که می گرید یک درد دارد و آن کس که می خندد هزارویک درد

آرزوهای سال نو:

مشکلاتی به سبکی هوا- عشقی به عمق اقیانوسها-دوستانی به سختی

الماس و موفقیتی به روشنی الماس رو برات آرزو دارم