دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي! نگاهت نمي کنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني!

صدايت نمي زنم ..... زيرا اشک هاي من براي تو بي فايده است! فقط مي خندم ...... چون تو

در هر صورت مي گويي من ديوانه ام

را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد و پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ. كنار

چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم به تو بگويند ... دوستت

دارم

عاشقت خواهم ماند..............بي آنكه بداني. دوستت خواهم داشت ................بي آنكه

بگويم . درد دل خواهم گفت............بي هيچ كلامي . گوش خواهم داد .............. بي هيچ

سخني . در آغوشت خواهم گريست.......بي آنكه حس كني . در تو ذوب خواهم شد

...........بي هيچ حرارتي . اين گونه شايد احساسم نميرد

من از طرز نگاه تو امید مبهمی دارم، نگاهت را مگیر از من...که با آن عالمی دارم!

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند.قاب عکس توست اما شيشه ي عمرمن است بوسه بر

مويت زنم ترسم که تارش بشکند.تارموي توست اما ريشه ي عمر من است