رویای قصه های من

با من بمون همیشه

عزیز لحظه های من

بدون تو نمیشه

اگه از من تو بپرسی

 هنوزم عاشقت هستم

من تموم زندگیما

به چشمای تو بستم

عشق من تو

بی تو بودن

یعنی مردن برای من

دوباره تو

بی تو بودن خیلی سخت برای من

(برات میمیرم خودت خبر نداری)

تولدت مبارک یکی یه دونه ی قلبم

   سلام دوستان عزیزم

هم اکنون topfriend نیازمند نظر سبز شما می باشد.

لطفا به این لینک رفته و در نظر سنجی به topfriend  رای دهید

www.night-skin.com/topblog

خیلی ممنونم

از شما ممنونم که به حرفام گوش کردین

رای هم ندین دوستتون دارم
 

 I  LOVE  YOU  FOR   EVER

یاعلی رفتم بقیع اما چه سود

هرچه گشتم فاطمه انجا نبود

یا علی فبر پرستویت کجاست

آن گل صد برگ خوش بویت کجاست

هرچه باشد من نمک پرورده ام

دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است

فاطمه حلال صدها مشکل است

متهم را به جایگاه بیاورید ...( متهم را به جایگاه آوردند )..

سوگند یاد کن به کتاب مقدس که همواره حقیقت را بگویی... سوگند یاد میکنم به نام عشق که

هر چه به نام عشق باشد حقیقتی بیش نیست چرا که والا تر از آن نیافتم و خدا نیز عشقیست

بزرگ ...

کیستی ؟ ... عاشقی کهنه کار ..

.جرمت ؟ .. دوست داشتن ...

همین ؟ ............ آری

جرمیست بس بزرگ دوست داشتن نامهربانی در این دنیای بی رحم و بی احساس ...

پس می پذیری ؟...      چیزی برای انکار ندارم عشقم از هر ذره ی وجودم هویداست ...

مجازاتش کنید... اعدام .. ( چوبه ی سرد دار...معشوق و عاشق )

آخرین حرفت چیست ؟... سکوت... سکوت ... سکوت...

فریاد میکند : آمدم به نام عشق ... می روم به نام عشق شاید تو روزی بدانی راست گفتم آن

روز زیر باران که گفتم  :

                                    مهربانم دوستت دارم

I  LOVE  YOU  FOR   EVER

برای با تو بودن به دنیا اقتدا کردم

برای با تو ماندن آرزوها را صدا کردم

برای با تو خواندن من ترنم را غزل کردم

برای با تو مردن عشق را رنگ خدا کردم

I  LOVE  YOU  FOR   EVER

I  LOVE  YOU  FOR   EVER

یکی را دوست میدارم

ولی افسوس او هرگز نمیداند

یکی را با همه دیوانگی دوست میدارم

ولی افسوس او این را نمیداند

من عهدی بسته ام با او

که باشم همدم رازش

نگین قاب الماسش

ولی افسوس او این را نمی داند

من از آهنگ لب هایش

از آه تک تک نفس هایش

همه افکار او را خوب می دانم

ولی افسوس او این را نمی داند

من از سردی دستانش

از آه سرد چشمانش

وجود راز پنهان دلش را خوب می فهمم

کتاب بسته ی قلبش به خوبی باز می خوانم

ولی افسوس او این را نمی داند

دلم می خواست سر بر سینه ی او

تا ابد اینگونه می خواندم

که من با این همه آشفتگی هم دوستش دارم

من او را دوست دارم تا نفس در سینه ام هست

من او را دوست دارم تا محبت در دلم هست

من او را دوست دارم

دوست دارم

دوست دارم

ولی افسوس او این را نمی داند

                                                 حاضري دنيارو بدي فقط يه بار نگاش كني

به خاطرش داد بزني به خاطرش دروغ بگی

                                            رو همچي خط بكشي حتي رو برگ زندگي

قيد  تموم دنيارو به خاطر اون مي زني

                                    خيلي چيزا رو ميشكني تا دل اون رو نشكني

حاضري بگذري از دوستاي امروز و قديم

                                          اما صداش رو بشنوي شب از ميون دو تا سيم

وقتي بشينه به دلت از همه دنيا مي گذري

                                        تولد دوبارته اسمشو وقتي مي بري

                     وقتي كسي تو قلبت يه چيز قيمتي داری                                       

                                      ديگه به چشمت نمياد اگر كه ثروتي داري

حاضري هر چي بشنوي حتي اگه سرزنشه

                                        به خاطره اون كسي كه خيلي برات با ارزشه

حاضري كه بگذري از مقررات و دين و درس

                                             وقتي كسي رو دوست داري معني نداره ديگه ترس

وقتي كسي رو دوست داري صاحب كلي ثروتي

                                             نذار كه از دستت بره اين گنج خيلي قيمتي

 ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشائیست

 مرا در اوج می کاهی تماشا کن تماشا کن

 غریبی بودم از دیروز مرا امروز آشنا کن

 در این دنیا که حتی هم نمی گریند به حال ما

 همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

 فقط اسمی به جا مانده ار آنچه بودم و هستم

 دلم چون دفترم خالی ، قلم خشکیده در دستم

 گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

 به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم

 رفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کردند

 همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند

 

 

من گمان می کردم

 دوستی4 فصلش همه آراستگیست

 من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست

 من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی آبی

 سبزه یخ می زند از سردی دی

من چه می دانستم

 دل هر کس دل نیست

 قلبها آهن و سنگ

قلبها بی خبر از عاطفه اند

 من چه می دانستم....

اين دل تنگم را هيچ کس مرهم نبود

 آخرين نور اميدم نور چشمان تو بود

روزها و شبها قصه ي بود و نبود

خاطرم هر جاي قصه با تو بود

رفتي و اين رسم دلداري نبود

آخر قصه نمي دانم دلت پيش که بود

دیشب غزلی سرود عاشق شده بود

با دست و دلی کبود عاشق شده بود

افتاد وشکست زیر باران پوسید

آدم که نکشته بود عاشق شده بود 

 داستان

درویشی قصه زیر را تعریف می کرد:

   یکی بود یکی نبود مردی بود که زندگی اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود.

   وقتی مُرد همه می گفتند به بهشت رفته است آدم مهربانی مثل او حتماً به بهشت می رود.

   در آن زمان بهشت هنوز به مرحله ی کیفیت فراگیر نرسیده بود و استقبال از

 او با تشریفات مناسب انجام   نشد.

   فرشته نگهبانی که باید او را راه می داد نگاه سریعی به فهرست نام ها انداخت

   و وقتی نام او را نیافت او را به جهنم فرستاد.

   در جهنم هیچ کس از آدم دعوتنامه یا کارت شناسایینمی خواهد هر کس به آنجا برسد می تواند وارد شود.

   مَرد وارد شد و آنجا ماند . . .

   چند روز بعد شیطان با خشم به دروازه بهشت رفت و یقه فرشته نگهبان را گرفت و گفت:

   این کار شما تروریسم خالص است!

   نگهبان که نمی دانست ماجرا از چه قرار است پرسید: چه شده؟

   شیطان که از خشم قرمز شده بود گفت:

   آن مَرد را به جهنم فرستاده اید و آمده و کار و زندگی ما را به هم زده.

از وقتی که رسیده نشسته و به حرف های دیگران گوش می دهد و به درد و دلشان می رسد.

 حالا همه دارند در جهنم با هم گفت و گو می کنند٬ یکدیگر را در آغوش می کشند و می بوسند.

   جهنم جای این کارها نیست! لطفاً این مَرد را پس بگیرید!!

   وقتی قصه به پایان رسید درویش گفت:

   با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف در جهنم افتادی خود شیطان تو را به بهشت بازگرداند

شاعر و فرشته اي با هم دوست شدن.

 فرشته پري  به شاعر داد و شاعر ،شعري به فرشته.

 شاعر پر فرشته را لاي دفتر شعرش گذاشت و شعرهايش بوي آسمان گرفت

 و فرشته شعر شاعر را زمزمه كرد و دهانش مزه عشق گرفت.

 خدا گفت : ديگر تمام شد.

 ديگر زندگي براي هر دوتان دشوار مي شود. زيرا

 شاعري كه بوي آسمان را بشنود، زمين برايش  كوچك است

 و فرشته اي كه مزه عشق را بچشد، آسمان

آدما یاد بگیرید 

شخصي ديوار خانه اش را براي نوسازي خراب مي کرد.خانه هاي ژاپني داراي فضايي خالي

بين ديوارهاي چوبي هستند. اين شخص در حين خراب کردن ديوار  در  بين ان مارمولکي را

ديد که ميخي از بيرون به پايش کوفته شده است.دلش سوخت و يک لحظه کنجکاو شد .وقتي ميخ

را بررسي کرد تعجب کرد اين ميخ ده سال پيش هنگام ساختن خانه کوبيده شده بود!!!چه اتفاقي

افتاده؟مارمولک ده سال در چنين موقعيتي زنده مونده !!!در يک قسمت تاريک بدون حرکت.چنين

چيزي امکان ندارد و غير قابل تصور است.متحير از اين مساله کارش را تعطيل و مارمولک را

مشاهده کرد.تو اين مدت چکار مي کرده؟چگونه و چي مي خورده؟همانطور که به مارمولک

نگاه مي کرد يکدفعه مارمولکي ديگر با غذايي در دهانش ظاهر شد .!!!مرد شديدا منقلب شد.ده

سال مراقبت. چه عشقي ! چه عشق قشنگي!!!اگر موجود به اين کوچکي بتواند عشق به اين

بزرگي داشته باشد پس تصور کنيد ما تا چه حدي مي توانيم عاشق شويم اگر سعي کني.

   پسربه دختر گفت اگه یه روز به قلب احتیاج داشته باشی اولین نفری

هستم که میام تا قلبمو با تمام وجودم تقدیمت کنم. دختر

لبخندی زد و گفت ممنونم.

تا اینکه یه روز اون اتفاق افتاد.حال دختر خوب نبود...نیاز فوری به قلب

داشت...از پسر خبری نبود...دختر با خودش می گفت: می دونی که من

 هیچ وقت نمی ذاشتم تو قلبتو به من بدی و به خاطر من خودتو فدا

کنی...ولی این بود اون حرفات؟...حتی برای دیدنم هم نیومدی...شاید من

دیگه هیچ وقت زنده نباشم...آرام گریست و دیگر هیچ چیز نفهمید...

چشمانش را باز کرد،دکتر بالای سرش بود. به دکتر گفت چه اتفاقی

افتاده؟ دکتر گفت نگران نباشید،پیوند قلبتون با موفقیت انجام شده.شما

باید استراحت کنید...در ضمن این نامه برای شماست!..

دختر نامه رو برداشت،اثری از اسم روی پاکت دیده نمی شد،بازش کرد

ودرون آن چنین نوشته شده بود: سلام عزيزم.الان كه اين نامه رو ميخوني

من در قلب تو زنده ام.از دستم ناراحت نباش كه بهت سر نزدم چون

ميدونستم اگه بيام هرگز نميذاري كه قلبمو بهت بدم..پس نيومدم تا بتونم

اين كارو انجام بدم..اميدوارم عملت موفقيت آميز باشه

.(عاشقتم تا بينهايت)

دختر نمی تونست باور کنه...اون این کارو کرده بود...اون قلبشو به دختر

داده بود...

آرام آرام اسم پسر رو صدا کرد و قطره های اشک روی صورتش جاری

شد...و به خودش گفت چرا حرفشو باور نکرد...

منو ببخش نفسم

 واست دعا می کنم

نفسم یه دنیا غم و غصه تو دلم جمع شده

خیلی سخته

زخم قدیمی دلت خوب می دونم که از چی بود

قشنگه من گریه نکن این شب بد رفتنیه

اشکاتو پاک کن که می خوام سر به تنه غم نباشه

الهی سایه ی چشات از سرمن کم نباشه 

غم نگاه آخرت تو لحظه ی خدافظی

گریه ی بی وقفه ی من تو اون روزای کاغذی

قول داده بودیم ما به هم که تن ندیم به روزگار

چه بی دوام بود قول ما جدا شدیم آخره کار

تو حسرت نبودنت من با خیالتم خوشم 

 با رفتنم از این دیار آرزوهامومی کشم

کوله بارم پر حسرت تو دلم یه دنیا درده

مثل آواره ای تنهام تو خیابونی که سرده

تا خیالت به سرم می زنه گریم می گیره

آروم آروم دل تنگم داره بی تو می میره

گل مغرور قشنگم من فراموشت نکردم

بی تو اینجا را نمی خوام میرمو بر نمی گردم 

حالا که دل اسیره بذار برات بمیره

خدای آسمونا تو را ازم نگیره

خدا نکنه نباشی حتی واسه یه لحظه

که بی تو زنده بودن شكنجس مرگه

دل تنگمو بی تو بی قرارم

بی تو دیگه رفیقی ندارم

 پرپر میشم روزی که جدا شی

میمیرم شبی که نباشی

سخته آخه دوری تو برام

من بعد تو خودمو نمی خوام

لالاییهات نغمه ی شبونه

تا زنده ام عاشقت میمونم

شبه دلم گرفته

بیا پیشم دوباره

بیا به خلوت من سری بزن ستاره

تو که غریبه نیستی

ببین دستام چه سرده

بیا و خورشیدم باش

دلم هواتا کرده

حالا اينجا کنار اين همه خاطرات باراني

تنها به تو مي گويم دوستت دارم            

کفش هایی از آهن ساخته بود و لباسی از فولاد . روزها را روزه می گرفت و شبها ، پای پیاده به راه می افتاد . می پنداشت لیلی دور است .هر نسیمی را که بوی لیلی می داد ، دنبال می کرد و هر غباری که از کوی او بود پی می گرفت .

هزاران سال است که او می رود . از زمین دل کنده و در پی معشوق است . همه می پندارند او دیوانه است . اما او تنها عاشق است . عاشقی غافل . او نمی داند لیلی همه جا با اوست . لیلی در نفسهای مجنون است . در کلامش و در قلبش  . و مجنون نمی داند . نمی داند برای یافتن لیلی کفشهای آهنی و لباس فولادین لازم نیست . لیلی در وجود مجنون است . که اگر لیلی با مجنون نبود ، مجنون هم نبود .

یاد قصه مادر بزرگم بخیر که میگفت یکی بود یکی نبود

این دفعه هم غیر از خدا کسی نبود

یه مجنون بود که از عشق لیلی قلبش گلستان و چشماش گریان بود

نشسته بود کنار دیوار و چشمش رو دوخته بود به یه نقطه سیاه روی دیوار. مردم

هم میگفتن بابا این دیوونست، نشسته اینجا داره به ديوار نگاه ميكنه.

بالاخره يكي ازش پرسيد پسرجون چرا هر روز به اين نقطه نگاه ميكني؟؟

مجنون جواب داد يه روز ليلي داشت از اين كوچه رد ميشد تا چشـمش به من افتاد

واسه اينكه صورتش رو نبينم و داغ دلم تازه نشه چشمش رو انداخت به اين نقطه

سياه، چونكه نگاه ليـلي به اين نقطه افتاده منم هر روز واسه متبرك كردن چشمام

به اين نقطه نگاه ميكنم.

اگه دلم تنگ میشه خیلی برات منو ببخش

اگه نگام گم میشه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه شبها ستاره ها رو میشمارم

اگه همش پیش همه بهت میگم دوست دارم

منو ببخش اگه برات سبدسبد گل میچینم

منو ببخش اگه شبها فقط تو رو خواب میبینم

منو ببخش اگه تو می سپارمت دست خدا

اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما

منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

تو یه فرشته ای و من خیلی باشم یه آدمم

منو ببخش اگه فقط میخوام باشی مال خودم

ببخش اگه خیلی کمم ولی زیادی عاشقت شدم

بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست.

 آواره شدن ,حکايت سختي نيست.

 از پاکي اشکهاي خود فهميدم

 لبخند هميشه راز خوشبختي نيست

 خدایا به من زیستی عطا کن که در لحظه ی مرگم بربی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته 

است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم بگذار تا آن را من

خود انتخاب کنم اما 

آنچنان که تو دوست می داری خدایا چگونه زیستن را تو به من بیاموز چگونه مردن را خود

خواهم آموخت

خدایا رحمتی کن تا ایمان برایم نان و نام نیاورد. قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر

ایمان افکنم

تا از آن ها باشم که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار می کنند خدایا به هر کس که دوست

می داری

بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر کس که دوست تر می داری بچشان که

دوست داشتن از عشق برتر است

خداوندا در این سکوت و تنهایی بار دیگر به تو پناه آورده ام تا پناهگاهم

 شوی، می دانم اگر رحمتی باشد

 از توست و اگر عشقی باشد باز هم از توست. ای بخشنده ترین و مهربان

 ترین، با تمام وجود می

پرستمت و عاشقانه نام مقدست را بر زبان می آورم. تویی که معنای

 واقعی عشقی...

راز اول عشق

راز عشق در تواضع است . این صفت نشانه ی تظاهر نیست. بلکه نشان دهنده ی احساس وتفکری قوی است. میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند ، تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه ی محبت آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد

راز دوم عشق

راز عشق در احترام متقابل است. احساسات متغیرند،اما احترام دو طرف ثابت می ماند. اگر عقاید شریک زندگی ات با عقاید تو متفاوت است، با احترام به نظرهایش گوش کن . احترام باعث می شود که او بتواند خودش باشد

راز سوم عشق

راز عشق در اين است كه به يكديگر سخت نگيريد . عشقي كه آزادانه هديه نشود ، اسارت است

راز چهارم عشق

راز عشق در اين است كه رابطه تان را مانند يك باغ با محبت تزيين كنيد . بذر علاقه ها و عقيده هاي تازه بكار كه زيبايي برويد . ضمنا" فراموش نكن كه باغ را بايد هرس كرد ، مبادا غنچه هاي گل پوشيده از علف هاي هرزه ي عادت ها شود .براي آنكه عشق همواره با طراوت بماند ، بايد به آن مثل هنر ، خلاقانه نگاه كرد

راز پنجم عشق

راز عشق در خوش مشربي است . شوخي با ديگران را فراموش نكن ، در ضمن مراقب شوخي ها هم باش . شوخي ناپسند نكن . شوخي بايد از روي حسن نيت باشد ، نه نيشدار

راز ششم عشق 

راز عشق در اين است كه هر روز كاري كني كه شريك زندگيت را خوشحال كند ، كاري مثل دادن هديه اي كوچك ، تحسين ،لبخندي از روي محبت . نگذار كه جويبار محبت تان از كمي باران ، بخشكد

راز هفتم عشق 

راز عشق در اين است كه حقيقت اصلي عشق ، يعني تفكر را از ياد نبري . آيا يك رابطه ي دراز مدت ، مهمتر از اختلافات كوچك و زود گذر نيست ؟